Pages Navigation Menu

Groei doet pijn. Gelukkig maar.

Groei doet pijn. Gelukkig maar.

De afgelopen twee dagen hebben we het geweldig gehad op de Learning Lane van De Baak in Driebergen. Wie volgend jaar drie inspirerende dagen wil hebben op het gebied van persoonlijke ontwikkeling in combinatie met een zakelijk karakter, nodig ik van harte uit. Er was heel veel ruimte voor ons met ons toch wat ongrijpbare aanbod van readingen en healingen. De ene na de andere gelukkige klant liep uit de readingen en er was veel openheid. We hebben meer dan 100 readingen gegeven! Daar ben ik heel dankbaar voor. Ook aan alle readers uit ons netwerk.

Vandaag heb ik ook een workshop mogen gegeven aan een mooie groep. De titel was ‘Gebruik je intuïtie’. De les verliep correct en dat vind ik een beetje jammer. Ik kreeg ook mooie en terechte kritiek van een deelnemer. Opbouwende kritiek, heel liefdevol gebracht en vol op het groeithema waar ik in zit. Ik ben hem daar heel dankbaar voor.

Wat er gebeurde is dat ik een mooie volle en ‘uitverkochte’ workshop gaf over intuïtie. Leuke onderzoekende mensen die oprecht geïnteresseerd waren. En ik deed het echt goed. De lesstof klopte, was sluitend en uiteraard kan niet iedereen er iets mee. Ik vind ook oprecht dat mensen kritisch moeten blijven en ik geef daar bij deze ook graag de ruimte voor.

Wat ik zo jammer vind is dat ik eigenlijk schrok van m’n succes in de workshop en dus heel krachtig en vooral onecht voor de groep ging staan. Beetje tijdsdruk er bij en daar ging alles waar ik voor wilde staan. Weg kwetsbaarheid, zachtheid en liefdevolle aandacht. En dat vind ik jammer. Maar gebeurd is gebeurd en ook dit is een les. Zoals een lieve vrouw vandaag zei: “Als je niet meer iets anders hoeft te zijn, zal je zijn wie je bent. Geef het tijd”.

Want eigenlijk ben ik liefde. Ik weet dat ik ter wereld ben gekomen als een lieve zachte jongen, die met mensen samen wil leven en groeien. Omstandigheden hebben er voor gezorgd dat ik dat heb weggedrukt en over kom als een behoorlijke krachtpatser.
Ik wil liefde weer terug halen en zijn wat ik ben.

Mijn vraag aan jullie lezers was eigenlijk me daarmee te helpen. Maar dat voelt niet goed, dat gebeurd namelijk vanzelf. Terwijl ik dit schrijf, realiseer ik me dat ik dit niet eens hoef te vragen, want het leven faciliteert deze wens geweldig. Want hoeveel liefdevolle momenten kan je krijgen op een dag, hoeveel liefdevolle duwtjes heb ik wel niet ontvangen. En de duwtjes die soms harder aanvoelen, zijn feitelijk net zo liefdevol.

Zoals wel vaker blijkt: het leven geeft je precies wat je nodig hebt. Heb een wens en het leven brengt het wel, daar geloof ik oprecht in. Dus ik wil het leven wederom dankbaar zijn voor alle mogelijkheden die ik krijg om mezelf te zijn. En ik zal me overgeven aan de kansen.

Lieve mensen: geef je over, als je dat niet al deed. Diep van binnen weet je wat je wilt zijn voor anderen. Wees zacht voor jezelf en schiet niet in het oordeel. Het oordeel helpt je niet, het remt en maakt het zwaarder dan het is. Een huil en een lach liggen erg dicht bij elkaar, ze kunnen niet zonder elkaar, vullen elkaar prachtig aan, de één faciliteert de ander. En samen brengen ze je waar je echt wilt zijn. Geniet!

One Comment

  1. Dank je wel voor het delen 🙂 het is echt een steeds opnieuw teruggaan, en leren en weer terugschieten en weer teruggaan. Ik worstel veel met de tegenstelling tussen zoveel ‘weten’ en ‘begrijpen’ in theorie, en dan toch nog steeds dezelfde fouten te maken. Dilgo Khyentse Rinpoche zei dat er een groot verschil is tussen weten en begrijpen, tussen begrijpen en boefenen, en tussen beoefening en realisatie. Dat helpt mij mild te blijven, ik ben pas bij mijn eerste stap, falen is geen falen maar slechts een verdere stap op het pad. Het helpt me ook om open te blijven. Ik vind dat zo mooi omschreven in het onderricht: trots is als een klomp van lood, hoe lang het ook in het water ligt, niets kan erin doordringen. Bescheidenheid is als een bedelnap op de grond, open en bereid om alles van iedereen te ontvangen. Wat me treft is hoe de grootste leraren altijd studenten blijven, met oprechte nederigheid. Niet uit gemaakte beleefdheidsnormen of ritueel, maar met een diepe liefde en vertrouwen en geloof in de kracht en de schoonheid van nederigheid, omdat voor hen daadwekelijk alles onderricht en introductie is. Wat een inspiratie 🙂

Leave a Comment

Your email address will not be published.