Pages Navigation Menu

Ik moet nog…

Ik moet nog…

To do lists…
We hebben ze allemaal. Sommige mensen leven er op, anderen maken ze wel maar voeren ze nooit uit. Hoe dan ook, we moeten nogal wat.

Wat is dat toch? Waar komt het vandaan?

Moeten, het is iets wat je uit je plezier haalt. Uit het hier en nu. Het onderdrukt zaken als plezier, bewustzijn en zelfs logica. Het moeten maakt dat je je omgeving niet meer helder ervaart. Als je in moeten zit, zie je de zon niet, het verse voorjaarsgroen in de bomen, het kind wat vrolijk loopt te zingen. Je bent met je aandacht alleen nog bij datgene wat moet gebeuren.

Maar waarom doen we het? Iedereen zal z’n eigen redenen hebben. Angst voor straf, afwijzing, verantwoordelijkheidsgevoel, voor het schouderklopje. Een oud verlangen naar goedkeuring van je ouders of de angst om door je ouders afgewezen te worden. Ook een heel leuke: als m’n lijstje klaar is, kan ik gaan genieten. Yeah right.

To do lists hebben sterk de neiging om zichzelf aan te vullen. Wat je bovenin wegstreept, komt er onder bij. En als je goed kijkt is er maar één persoon verantwoordelijk voor het vollopen van dit lijstje. Hoewel we graag een ander de schuld geven… Je kunt iedereen de schuld geven, je kunt iedereen verwijtend aankijken als hij/zij er iets bijplaatst. Maar jij zet het er bij. Je zegt: ‘natuurlijk doe ik dat (het is tenslotte nodig, dat zie ik toch ook wel)’. Lang leven het ‘onmisbaar zijn’.

Laten we het eens omdraaien: je hoeft niets. Wat dan? Hoe ziet dat er uit? Hoe is het eigenlijk om niet nodig te zijn. Ik weet het, dat is best schrikken voor sommigen. Maar serieus…

Je bent misbaar…
Wat je doet is niet echt van belang…
Je kunt het niet fout doen…

Sta er eens bij stil, zet het zonder er bij na te denken eens in perspectief voor jezelf. Niet gaan analyseren, maar contempleren. En deel je ervaring hieronder.

Fijne dag voor je!

Leave a Comment

Your email address will not be published.